Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Ανηψητάκης Αντώνης :είμαι περήφανος που το κόμμα μας βάζει πλάτη και στηρίζει την κυβέρνηση


γράφει ο Αντώνης Ανηψητάκης 
Αγαπητοί σύντροφοι,
τρεις μήνες μετά τις εκλογές νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις. 

Δηλώνω εξ αρχής ότι είμαι περήφανος που το κόμμα μας βάζει πλάτη και στηρίζει την κυβέρνηση αυτή τη δύσκολη ώρα. Θεωρώ ότι ήδη υπάρχουν συμβολές ιστορικού χαρακτήρα σ' αυτή την πολιτική συγκυρία με κορυφαία την προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων, ως πράξη διαλόγου, συνεννόησης, προωθητικού συμβιβασμού - μακάρι να ήταν ευρύτερος - σε μια κοινωνία που το μείζον της πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός, η απουσία διαλόγου, η έφεση για βία, το αναπτυσσόμενο εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Καταλαβαίνω επίσης ότι το χάος, διοικητικό και οικονομικό που συμ-παραλάβαμε είναι πολύ χειρότερο απ' αυτό που περιμέναμε. Κατανοώ λοιπόν και τη δυσκολία να υλοποιηθεί το σωστό προεκλογικό θεωρητικό σχήμα των δικαιότερων ισοδύναμων μέτρων. 

Εν τούτοις πιστεύω ότι υπάρχουν περιθώρια βελτιώσεων. Ενδεικτικά κάποιοι τομείς: 

1. Αλλαγή νοοτροπίας σε θέματα ρουσφετιού, και στο "μαλακό" ρουσφέτι. Δυο παραδείγματα, ο τόπος υπηρέτησης των στρατεύσιμων και η επιλογή των αναπληρωτών καθηγητών. Ας γίνονται με διαφανή κριτήρια. 
Το ρουσφέτι είναι ο καρκίνος του πολιτικού μας συστήματος και έχει την ανοχή όλου του φάσματος. Τα κυβερνώντα κόμματα όσο πιο μέσα έβαζαν το δημόσιο τόσο περισσότερα οφέλη είχαν, αλλά και τα αριστερά είχαμε μια διαχρονική ανοχή στα συλλογικά ρουσφέτια των συντεχνιών και κυρίως ανοχή, αν όχι στήριξη, στην αναξιοκρατία. Την αξιολόγηση δεν τη θέλει περίπου κανείς. Καμιά διαδήλωση δεν έγινε για το ρουσφέτι, ενώ πολλές έγιναν με έμμεσο αίτημα την μη αξιολόγηση. 

2. Να ζητάμε αποδείξεις παντού με μια καμπάνια του τύπου "Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη". Με ένα γενικευμένο κίνημα αποδείξεων (και γενικότερα νομιμότητας) μπορούμε να συμβάλλουμε στη μείωση του ΦΠΑ και στην δικαιότερη κατανομή των βαρών. Είναι χαρακτηριστικό της "επαναστατικής" παρακμής μας να ανέχεται η κοινωνία μας κινήματα παρανομίας κάθε τύπου (από προστασία φοροδιαφευγόντων έως ρατσιστικούς ακτιβισμούς). 

3. Να σταματήσει το παραδοσιακό "μέτρημα" των αντιδράσεων με ανεπεξέργαστα μέτρα που δίνουν τροφή σε καταγγελτικά κινήματα. Δυο παραδείγματα: 
- το πέρασμα των μαρινών σε ιδιώτες μέσω ΤΑΙΠΕΔ. Δείτε και το σχετικό άρθρο του MIke Finn, υποψηφίου μας στο Λασίθι 
- η παραχώρηση νήσων και βραχονησίδων. 
Είναι απαραίτητο πριν δημοσιοποιηθούν τέτοια μέτρα να έχει προηγηθεί μια σοβαρή μελέτη και διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες, ώστε να τεκμηριώνεται το ζητούμενο: ότι τέτοια μέτρα είναι προτιμότερα από τα συνήθη ισοπεδωτικά μέτρα, αν συνοδεύονται με συγκεκριμένους όρους (κοινωνικούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς) . Τέτοια προετοιμασία δεν υπάρχει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αναφορά στη Σπιναλόγκα που προορίζεται για μνημείο της UNESCO στα νησιά που πρόκειται να παραχωρηθούν σε ιδιώτες. 

Ας προσπαθήσουμε η διακομματική επιτροπή της προγραμματικής συμφωνίας, ή κάποια άλλη, με δική μας εισήγηση να επιμελείται τέτοια θέματα, ώστε να πάψουν να δημοσιοποιούνται με τόσο πρόχειρο τρόπο. 

4. Μέσα απ' την 6χρονη αυτοδιοικητική μου εμπειρία έχω διαμορφώσει την πεποίθηση ότι η Αυτοδιοίκηση συνεχίζει ακόμη και σήμερα, σε μια περίοδο μεγάλων περικοπών, να συμπεριφέρεται ως φτωχή και σπάταλη. Χωρίς όραμα, πρόγραμμα και σχέδιο, μέσα σε ένα θεσμικό πλαίσιο που την οδηγεί να συμπεριφέρεται λιγότερο ως αυτοδιοίκηση και περισσότερο ως αποκεντρωμένη κεντρική υπηρεσία, διατάσσει το ανεπαρκές προσωπικό της, ανεπαρκές πρωτίστως οργανωτικά και ποιοτικά και δευτερευόντως αριθμητικά, στην κατασκευή ανερμάτιστων έργων, που μέσα από χρονοβόρες, γραφειοκρατικές διαδικασίες καταλήγουν σε ημιτελή, προβληματικά έργα με χαμηλότατο δείκτη απόδοσης. Τέτοιου τύπου ζητήματα δεν απασχολούν κανένα καθώς καλύπτονται απ' το ιδεολογικό νέφος της απορροφητικότητας. 26 χρόνια φαύλης διαχείρισης και κατασπατάλησης κοινοτικών πόρων δεν μας έχει διδάξει τίποτα. 

Να θυμίσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατασπαταλήθηκαν πόροι απ' το πρόγραμμα "κοινωνία της πληροφορίας" για να φτιάξουν δήμοι και νομαρχίες πανομοιότυπα sites που τα χρυσοπλήρωσαν 1300 φορές, όσοι περίπου ήταν οι καποδιστριακοί δήμοι και 50 φορές, όσες περίπου ήταν οι Νομαρχίες και μετά με τις συγχωνεύσεις του Καλλικράτη τα ξαναπλήρωσαν για να εναρμονίσουν τις ελάχιστες διαφορές τους. Εδώ η απορροφητικότητα ήταν συνώνυμη της σπατάλης, της έλλειψης ελέγχου και αξιολόγησης, της μειωμένης αποδοτικότητας και άλλων ενδεχομένως πολύ χειρότερων ...; 

Προτείνω λοιπόν αντί για οριζόντιες περικοπές και στην Αυτοδιοίκηση να συσταθούν επιτροπές πολιτικής αξιολόγησης των έργων, που θα προτάσσουν το κριτήριο της προτεραιότητας και της συνέργειας 
και όχι το εντελώς ανόητο κριτήριο της απορροφητικότητας. Ο δείκτης προτεραιότητας προϋποθέτει συνεκτικό ιεραρχημένο πρόγραμμα που σπάνια συναντάς στην ελληνική Αυτοδιοίκηση. Η λίστα έργων δεν συνιστά πρόγραμμα. Χάθηκε η έννοια του προγράμματος και του προγραμματισμού μέσα σ' ένα συνεχή διαγκωνισμό για ευρωπαϊκά προγράμματα που ήταν αμφίβολο αν αντιστοιχίζονταν με τοπικές ανάγκες. Το "προγράμματα υπάρχουν" είναι με μια έννοια ομόλογο με το "λεφτά υπάρχουν". Ο δείκτης συνέργειας προϋποθέτει επιπλέον και μια αναβαθμισμένη οργάνωση και συντονισμό των εμπλεκόμενων υπηρεσιών για να εξασφαλιστεί η συστηματική παρακολούθηση και ο έλεγχος, αξίες εν πλήρει ανεπάρκεια στη Διοίκηση. 

Η καθιέρωση τέτοιων δεικτών επιλεξιμότητας των έργων, ιδιαίτερα σήμερα, μπορεί να προκαλέσει σημαντική εξοικονόμηση πόρων και ταυτόχρονα αύξηση της αποτελεσματικότητας της Αυτοδιοίκησης. Μπορεί επίσης να οδηγήσει στις τόσο απαραίτητες νομοθετικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις που θα αναζωογονήσουν τους παραλυμένους διοικητικούς και αυτοδιοικητικούς μας οργανισμούς. Έτσι αυτοί οι δείκτες θεωρώ πως συνάδουν με τις στοχεύσεις του Αντώνη Μανιτάκη, που προτάσσει την πραγματική διοικητική μεταρρύθμιση απ' τη διοικητική τιμωρία που φαίνεται να προωθεί η τρόικα. 

5. Τέλος θεωρώ πολύ σημαντική αδυναμία, πολιτική αναπηρία, την απουσία χωροταξικής, περιβαλλοντικής και πολιτισμικής διάστασης στη φυσιογνωμία της κυβέρνησης. Κατεξοχήν μέσα απ' το περιβαλλοντικό και τον πολιτισμικό της πλούτο η Ελλάδα μπορεί και σήμερα να δώσει στην Ευρώπη και στον κόσμο ανατρέποντας την εικόνα του διεθνούς επαίτη. Στο επικίνδυνο, ασταθές κυρίαρχο πλανητικό πρόταγμα της συνεχούς μεγέθυνσης η Ελλάδα μπορεί να αντιταχθεί γινόμενος προνομιακός τόπος αναστοχασμού για το σύγχρονο άνθρωπο, να του δείξει σωτήριους δρόμους αποσύνδεσης της ευτυχίας από την κατανάλωση. Η χωροταξία είναι η γέφυρα για να το κάνει και το κτηματολόγιο το βάθρο της. Δυστυχώς όσα ακούγονται για συγχωνεύσεις φορέων διαχείρισης των περιοχών natura, των ελάχιστων που έχουν συσταθεί, για αξιοποιήσεις βραχονησίδων, για εξέδρες πετρελαίου στα πελάγη της, για άμετρη επέλαση των ΑΠΕ στην Κρήτη και αλλού, εντάσσονται στην πεπατημένη των τελευταίων δεκαετιών που ήθελε την Ελλάδα οικόπεδο και αντιμετώπιζε αρχαιότητες, προστατευμένες περιοχές και χωροταξία ως εμπόδια στη χυδαία ανάπτυξη που ακολουθήθηκε. 

με φιλικούς και συντροφικούς χαιρετισμούς 

Αντώνης Ανηψητάκης 

ΥΓ. Τα παραπάνω είναι με μια έννοια συνέχεια του προεκλογικού μου άρθρου "Σπαράγματα προς Οικουμενική Σύνθεση"




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επίσκεψη Κουβέλη στην Κρήτη