Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Ο Σπύρος Λυκούδης για το διορισμό Γενικών και Ειδικών Γραμματέων.

Την ανάγκη δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου πλαισίου μεταρρυθμίσεων του πολιτικού συστήματος στο οποίο θα ενταχθούν και οι τοποθετήσεις των Γενικών και Ειδικών Γραμματέων, περιέγραψε ο βουλευτής Επικρατείας Σπύρος Λυκούδης στη διάρκεια της τοποθέτησης κατά τη διάρκεια συζήτησης Επίκαιρης Επερώτησης, βουλευτών των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Όπως είπε κατά την ομιλία του «χρειαζόμαστε μια συνολική διαπραγμάτευση των ζητημάτων του πολιτικού συστήματος και των κριτηρίων επιλογής των ανθρώπων που το στελεχώνουν, αντί να περιορίζουμε τη διάστασή αυτού του κομβικού θέματος  της Δημοκρατίας στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού ελέγχου, σε μια κριτική, ίσως και δικαιολογημένη, ασυνέπειας προεκλογικών λόγων, όπως κάνουμε σήμερα».

Περιγράφοντας δε τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς για το θέμα συμπλήρωσε : «Αν δεν στήσουμε το πολιτικό μας σύστημα σε άλλες βάσεις, νοοτροπίες και πολιτικές και τη διοίκηση που χρειάζεται η χώρα, αν δεν καταλήξουμε γρήγορα και συναινετικά στα εργαλεία που θα υπηρετήσουν τους εθνικούς στόχους, σε μια σύγχρονη δομή χρηστής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης, το μέλλον θα είναι χειρότερο από το παρελθόν. Με ή χωρίς Μνημόνια, με ή χωρίς δανεικά».

Αναφερόμενος στα κριτήρια επιλογής των προσώπων που στελεχώνουν την κυβέρνηση και ευρύτερα το Δημόσιο είπε:  «Θέλω να το τονίσω: συγγένειες, φιλίες και συμπάθειες δεν μπορεί να είναι κριτήρια επιλογής προσώπων. Και θα έρθει η ώρα της αποτίμησης των αποτελεσμάτων αυτής της πολιτικής λογικής. Γιατί λογική είναι πρώτα και μετά ηθική πολιτική στάση».


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης του βουλευτή Επικρατείας της ΔΗΜΑΡ, Σπύρου Λυκούδη.

Αξιότιμε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Εξαρχής δηλώνω την πάγια θέση της ΔΗΜΑΡ για τη μείωση του αριθμού των Γενικών Γραμματέων και την απομείωση των Ειδικών Γραμματειών - και δεν αναφέρομαι στη συλλήβδην κατάργησή τους, γιατί σε κάποιο τομέα μπορεί να είναι απολύτως αναγκαία μια Ειδική Γραμματεία, ας μην το αποκλείσουμε.
Υπαρκτό πρόβλημα, λοιπόν, η ύπαρξη τόσων Γενικών και Ειδικών Γραμματειών, διότι, πράγματι, δεν εντάσσονται στην επιτελική λειτουργία μιας κυβέρνησης, ούτε υπηρετούν τη συνέχεια της διοίκησης. Επιπροσθέτως - νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε - κουβαλούν μια παράδοση θεσιθηρίας του ατελέσφορου κομματικού- πελατειακού συστήματος, και χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον προς εξυπηρέτηση πελατειακών ή κομματικών εξυπηρετήσεων στο παρελθόν.
Αν, ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν εντάξουμε το θέμα αυτό σε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο μεταρρυθμίσεων του πολιτικού συστήματος, θα παραμένει είδος λαϊκού αναγνώσματος, εσωτερικής κατανάλωσης μάλιστα.
Διότι, αν εξετάσουμε προσεκτικά ακόμη και τις θέσεις, τις αρμοδιότητες των Υφυπουργών και τη λειτουργία τους εντός του κυβερνητικού συμβουλίου σε βάθος χρόνου, θα δούμε ότι κι εκεί ανακύπτουν ζητήματα.
Και, παρακαλώ, ας συνυπολογίσουμε ότι, ως Πολιτεία, δεν έχουμε καταλήξει καν στη φυσιογνωμία των δομικών μονάδων του κυβερνητικού σχήματος που χρειάζεται η χώρα. Αλλάζουμε διαρκώς ονόματα, τομείς ευθύνης και αρμοδιότητες στα Υπουργεία, συγχωνεύουμε, συστήνουμε, ξανασυγχωνεύουμε...
Καίριοι τομείς στο πλαίσιο μιας αναπτυξιακής στρατηγικής, όπως ο Τουρισμός, οι Μεταφορές και η Ναυτιλία – βασικοί πυλώνες της ελληνικής οικονομίας- ακόμη δεν έχουν σταθεροποιηθεί ως χαρτοφυλάκια.
Αναρωτηθείτε, μέρες που είναι και με τόσες καταστροφικές πυρκαγιές, γιατί τόσα χρόνια δεν έχουμε αποφασίσει τελεσίδικα σε ποιο Υπουργείο υπάγεται η δασική προστασία και η δασοπυρόσβεση! Κι όλες αυτές οι παλινωδίες κοστίζουν σε οικονομικό, πολιτικό και ανθρώπινο κεφάλαιο, κοστίζουν σε αδράνεια και χαμένο χρόνο, και πού καταλήγουμε; Στην αναποτελεσματικότητα, στην αδράνεια, στην προχειρότητα, για να πω τα πιο ανώδυνα.....
Πείτε μου, παρακαλώ, μια κυβέρνηση σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο που δεν καθήλωσε θέματα, λόγω διελκυστίνδας μεταξύ υπουργού-υφυπουργών για την οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων τους. Πείτε μου μια κυβέρνηση που δεν άλλαξε όνομα ή αρμοδιότητες σε Υπουργεία και δεν συνέστησε νέες θέσεις υφυπουργών.
Αυτό που χρειαζόμαστε, λοιπόν, είναι ο κατά το δυνατόν ευρύτερης συναίνεσης σχεδιασμός ενός επιτελικού και αποτελεσματικού κράτους και τρόπου διακυβέρνησης, που θα τερματίσει τους αυτοσχεδιασμούς των πρωθυπουργικών γραφείων, τα παιχνίδια των ισορροπιών και του πελατειακού συστήματος και θα διασφαλίζει αξιοπιστία και συνέχεια της διοίκησης.
Θέλω να αναφερθώ και στο θέμα του κόστους των Γραμματειών, που με τόση ιδιαιτερότητα θίγουν οι συνάδελφοι των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Υπάρχει ζήτημα; Ασφαλώς και υπάρχει, όμως είναι προβληματικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αντιλαμβανόμαστε αποσπασματικά και πρόχειρα το θέμα του κόστους της διοίκησης και της διακυβέρνησης. Διότι το κόστος των Γραμματειών είναι μια πινελιά σ΄ένα πίνακα τεραστίων διαστάσεων.
Αναλογιστείτε έναν υπουργό, π.χ. που δεν έχει ιδέα για τα θέματα του χαρτοφυλακίου του και χρειάζεται 3 μήνες για να εκτιμήσει τη διάστασή τους, να θέσει τις προτεραιότητες και 15 συμβούλους για να εισηγούνται... Οι οποίοι σύμβουλοι, αφού διαγκωνιστούν μεταξύ τους επί 6μηνο για το ποιος θα είναι ο ευνοούμενος του υπουργού, αφού ταξιδέψουν αρκετά εδώ κι εκεί, ασχολούνται και με τα θέματα του υπουργείου, για να κάνουν τη δουλειά ακόμη πιο περίπλοκη, ώστε κι επόμενος υπουργός να τους χρειάζεται...
Αυτό κοστίζει λιγότερο και χρησιμεύει περισσότερο από μια Γραμματεία; Το αποτέλεσμα που παράγεται ή δεν παράγεται δεν αποτελεί κριτήριο αξιολόγησης; Μόνο το ύψος της δαπάνης ενδιαφέρει; Το πώς αξιοποιείται ένα ποσό, το τι παράγεται από τη δαπάνη, είναι αμελητέα παράμετρος;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν η ΔΗΜΑΡ χρειάστηκε να σκεφτεί πρόσωπα για τη στελέχωση της κυβέρνησης, αναζητήσαμε ανθρώπους άξιους, που γνώριζαν ήδη πολλά από τα θέματα αρμοδιότητάς τους.
Συνυπολογίσαμε τη δυνατότητά τους να συνεργάζονται και, δεν σας κρύβω, προσμετρήσαμε τον πρότερο βίο τους θέλοντας να διασφαλίσουμε ότι η ηθική και ιδεολογική τους συγκρότηση και η επάρκειά τους θα τους επιβάλλει να αντισταθούν στην ευκολία της γραφειοκρατικής διαχείρισης και στα φαινόμενα διαφθοράς.
Θέλω να το τονίσω: συγγένειες, φιλίες και συμπάθειες δεν μπορεί να είναι κριτήρια επιλογής προσώπων. Και θα έρθει η ώρα της αποτίμησης των αποτελεσμάτων αυτής της πολιτικής λογικής. Γιατί λογική είναι πρώτα και μετά ηθική πολιτική στάση.
Κλείνω, τονίζοντας ότι χρειαζόμαστε μια συνολική διαπραγμάτευση των ζητημάτων του πολιτικού συστήματος και των κριτηρίων επιλογής των ανθρώπων που το στελεχώνουν, αντί να περιορίζουμε τη διάστασή αυτού του κομβικού θέματος της Δημοκρατίας στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού ελέγχου, σε μια κριτική, ίσως και δικαιολογημένη, ασυνέπειας προεκλογικών λόγων, όπως κάνουμε σήμερα. Αυτός είναι ο κύριος στόχος στο εσωτερικό μέτωπο, κατά τη γνώμη μου. Γιατί, αν δεν στήσουμε το πολιτικό μας σύστημα σε άλλες βάσεις, νοοτροπίες και πολιτικές και τη διοίκηση που χρειάζεται η χώρα, αν δεν καταλήξουμε γρήγορα και συναινετικά στα εργαλεία που θα υπηρετήσουν τους εθνικούς στόχους, σε μια σύγχρονη δομή χρηστής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης, το μέλλον θα είναι χειρότερο από το παρελθόν. Με ή χωρίς Μνημόνια, με ή χωρίς δανεικά. Γιατί για μας στόχος στην παρούσα συγκυρία δεν είναι να αναδείξουμε τα λάθη των άλλων αλλά να περιγράψουμε και να λύσουμε τα προβλήματα. Κι αυτό προϋποθέτει ότι κοιτάμε και βλέπουμε την πραγματικότητα, όχι τη σκιά της!  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επίσκεψη Κουβέλη στην Κρήτη