Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Εγώ, ένας "φοβισμένος" Αριστερός!

#Του Δημήτρη Καρυωτάκη

Ζήσαμε πολλούς διχασμούς στη χώρα μας...ενας περισσότερο δεν θα φέρει την καταστροφή ή μήπως θα τη φέρει;

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και την επικράτηση των Εθνικοφρόνων η Ελλάδα χωρίστηκε στα δύο: στους πατριώτες και τα μιάσματα. Από τη μια μεριά οι μεν που δεν σταματούσαν ούτε στιγμή να δείχνουν και να καθιστούν περίπου γενετικά ένοχους τους δε κι από την άλλη οι ηττημένοι που κουβαλούσαν την ενοχική συμπεριφορά του μιάσματος φοβούμενοι μην βρεθούν, χωρίς να καταλάβουν πως, με το πασαπόρτι της εξορίας στο χέρι. Και τα μιάσματα δεν είχαν μόνο να αντιμετωπίσουν το στιγματισμό και την περιφρόνηση όσων τους έβλεπαν ως φορείς του πολιτικού περονόσπορου. Είχαν και τον εσωτερικό εχθρό.Το μάτι του καθοδηγητή. Το ένστικτο του κομματικά αρμόδιου. Εκείνου που ήξερε το καλό που εσύ αγνοούσες, γιατί δεν σε αφήνανε οι λειψές γνώσεις σου περί του Μαρξισμού, η πιθανόταταη αστική καταγωγή σου ίσως και μια εσωτερική παρόρμηση να αλλοιθωρίζεις προς τον οπορτουνισμό.

Οι επαγγελματίες της Αριστεράς που μοίραζαν όχι μόνο τότε τα πέτρινα χρόνια της Ελλάδας πιστοποιητικά κομματικής υποταγής αλλά ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να εκδίδουν κατά το δοκούν, χαρτιά Αριστεροφροσύνης και Ριζοσπαστικού Πατριωτισμού.


Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και τα δύσκολα χρόνια του ενιαίου ΣΥΝ, πριν ανακαλύψουμε στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα το νέο Τσε τα Αριστερόσιμα τα εξέδιδε ο Περισσός. Ήταν τα διόδια για να χαραχτηριστείς γνήσιος αγωνιστής κι όχι ρεφορμιστής με ονοματεπώνυμο. Η άλλη άποψη δεν είχε ποτέ τη χάρη της στη Αριστερά, που ποτέ είναι αλήθεια δεν ένοιωθε άνετα με την διαφορετικότητα στην κυρίαρχη γραμμή. Νωπά για όλους μας όλα αυτά, που έφεραν τις διαφορετικές θέσεις μα και τις διαφορετικές πορείες στις συγκεντρώσεις και τις διαμαρτυρίες. Εκείνες τις εποχές που τα σημερινά ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπιζόταν ως παρίες και νόθα τέκνα ενός ψευτοαριστερισμού.


Οι εποχές άλλαξαν όπως και τα κόζα. Τα πιστοποιητικά γνησιότητας της Αριστεράς τα εκδίδει πλέον η Κουμουνδούρου. Εκείνη είναι η γνήσια φωνή και η αυθεντική. Τα στελέχη, οι ψηφοφόροι και όσοι την ψήφισαν καθορίζουν τι είναι Αριστερώς Ορθό και τι όχι. Η εκδίκηση των νεόφερτων και του μικρού που μεγάλωσε απότομα, για να μοιράζει με ευκολία τα εύσημα, τις ταυτότητες και το γνήσιον της σωστής γραμμής.

Όλοι οι υπόλοιποι που μπορεί να ψηφίσαμε ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ ή ΠΑΣΟΚ δεν είδαμε το φως το αληθινόν. Κιοτέψαμε και φοβηθήκαμε. Αρνηθήκαμε να νοιώσουμε λεύτεροι, δεν κατανοήσαμε πως ο Αλέξης είναι ο νέος Χριστός και πως ο δρόμος της οικονομικής λύτρωσης μας από τα δεσμά του μνημονίου είναι το συνοθύλευμα απόψεων του Δραγασάκη, του Μηλιού και του Λαφαζάνη. Ναι και εμεις οργιστήκαμε από τα ξένα δημοσιεύματα. Ναι και μεις αηδιάσαμε από τα μεγάλα ξένα κέντρα που ήθελαν να ποδηγετήσουν και να τρομοκρατήσουν τον Έλληνα ψηφοφόρο. Και μεις αδυνατούμε να καταλάβουμε που το πήγαιναν όλοι αυτοί που ήθελαν να βάλουμε τη δική τους θέληση μέσα στην κάλπη. Όμως δεν πιστέψαμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η λύση.

Φοβηθήκαμε περισσότερο εκείνα τα θολά που υπόσχονταν  ο Αλέξης, περισσότερο από εκείνα που οι δανειστές μας απαξιωτικά,αλαζονικά και προκλητικά μας υπεδείκνυαν.  Δεν μπορούσαμε να δεχτούμε πως αυτό το μόρφωμα που πριν ένα χρόνο ήταν 4% και τώρα φλέρταρε με το 30% είχε τα εχέγγυα να κυβερνήσει. Δεν μπορούσαμε να κατανοήσουμε πως ένα κόμμα, που η κάθε του Συνιστώσα στην ανάγκη της να διαφοροποιηθεί από την άλλη τύπωνε και ξεχωριστές αφίσσες από εκείνες του κόμματος στην προεκλογική περίοδο θα είχε μια ενιαία άποψη για τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα του τόπου. Ναι, φοβηθήκαμε πως η λύση Τσίπρα ήταν τόσο λύση όσο και η ...Τελική Λύση που είχαν κάποιοι για το πρόβλημα των Εβραίων!

Συγνώμη σύντροφοι που δεν μας πείσατε ή που δεν θέλαμε να πειστούμε. Μας επιτρέπετε να έχουμε άλλη άποψη ή θα καταχωρηθούμε στη χωρία των Ανθρωπάκων ή των...Χέστηδων, που μπροστά στη διαφαινόμενη σωτηρία μας δε στηλώσαμε τα γόνατα; Και καλά να το λέτε εσείς ή κάποιοι από σας που έχετε και κάποιους αγώνες στο παρελθόν σας. Όμως μας πειράζει να μας δίνουν μαθήματα πατριωτισμού και ορθής κρίσης όσοι όψιμα ανέβηκαν στο Ροζ καράβι, όλοι εκείνοι που με τη στάση τους, τη δράση τους και την προσωπική τους ιδιοτέλεια, τώρα που κατάλαβαν πως τέλειωσε το πάρτι, αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα για να πάνε...γι΄άλλα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επίσκεψη Κουβέλη στην Κρήτη