Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

"Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει.."

Ο παλιός φίλος μας από την Ανανεωτική Αριστερά και τώρα μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής των Οικολόγων Πράσινων, Νίκος Γαγκιολάκης,  μας έστειλε μήνυμα με συνέντευξη του Χρόνη Μίσσιου που καταλήγει : 
- Αρα τι προτείνετε; «Πιστεύω ότι ο μόνος δρόμος, η τελευταία έξοδος προς την ελευθερία του ανθρώπου και του πλανήτη είναι η ολιστική οικολογική φιλοσοφία, σκέψη, πράξη και συμπεριφορά. Η οικολογία ούτε φέρει ούτε εδραιώνει καμία εξουσία, αντίθετα την καθιστά άχρηστη. Είναι μια επανάσταση αυτογνωσίας, μια επανάσταση ανθρώπινης συνείδησης. Δεν είναι μια "πίστη" σε μια ιδεολογία αλλά μια καθημερινή πρακτική για να επανασυνδέσουμε τη λογική με τις αισθήσεις, να απελευθερώσουμε τη συμπαντική μας ιδιαιτερότητα. Να αναγνωρίσουμε τη διαφορετικότητα, την αυταξία και την αναγκαιότητα του συνόλου της ζωής. Είναι ένας δρόμος επαναπροσέγγισης του κόσμου που μας περιβάλλει, ένας δρόμος στην αναζήτηση της χαράς αντί της αγωνίας. Εχουμε ανάγκη να ξαναβρούμε την προσωπική μας αισθητική, τα προσωπικά μας μονοπάτια, του έρωτα, της αγάπης και της τρυφερότητας, το άρωμα του κόσμου και της ύπαρξής μας.

Σε απάντηση του μηνύματος ο Λεωνίδας Δρανδάκης μας έστειλε το παρακάτω κείμενο :
Αγαπητέ Νίκο, σ' ευχαριστώ από καρδιάς γιατί μου έστειλες την ωραία συνέντευξη του Χρόνη Μίσσιου.
Τα ποιητικά λόγια του, γλύκαναν τη καρδιά μου και κοντά στη βιωματική προσέγγιση του Χρόνη, μου ήρθε στο νου ένας στίχος του εθνικού μας ποιητή, που είμαι σίγουρος ότι αν είχε μια τελευταία ερώτηση ο Χρόνης σαν την παρακάτω, θα έδινε μια παραπλήσια Σολωμική απάντηση
- Πως εκδηλώνεται σήμερα η οικολογική φιλοσοφία , σκέψη πράξη και συμπεριφορά;
"Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει..". Κάθε βρυσούλα και ρυάκι, λίγα ρυάκια, ποταμάκι, πολλά ποταμάκια, ήρεμο βαθύ ποτάμι που τρέχει στον ωκεανό της συμπαντικής οικολογίας. Αυτόν τον ωκεανό που καμία ουρά αθερίνας ή θαλάσσιου κήτους δεν μπορεί να ταράξει, αλλά και καμιά βρυσούλα δεν μπορεί να πει ΕΓΩ τον γέμισα.

Κάθε βρυσούλα είτε λέγεται οικολόγοι πράσινοι είτε οικολόγοι εναλλακτικοί είτε δημοκρατική αριστερά κάτι προσθέτει και αυτό είναι ο πλούτος της οικολογίας. Η μία βρυσούλα δίνει περισσότερο βάρος στη προστασία της βιοποικιλότητας η άλλη στη κοινωνική συνοχή η τρίτη στα ανθρώπινα δικαιώματα όλοι μαζί προσπαθούμε  "να ξαναβρούμε την προσωπική μας αισθητική, τα προσωπικά μας μονοπάτια, του έρωτα, της αγάπης και της τρυφερότητας, το άρωμα του κόσμου και της ύπαρξής μας".

Φιλικά Λεωνίδας

1 σχόλιο:

  1. Ας θυμηθούμε τον ΠΑΤΡΙΚΙΟ:

    ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, 2

    Η πιο δημοκρατική στιγμή
    είναι του αμοιβαίου
    ελάχιστα ετεροχρονισμένου
    οργασμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Επίσκεψη Κουβέλη στην Κρήτη